من جنونی دارم

من همانم که درآن دور درآن پشت افق        هاله ای دیدم ودیوانه شدم هم بی خود

یاد دارم که در آن روز پریشان حالی          بشـدم  نقـش کشی  بر در و دیوار افق

نشدم غافل ازآن لحظۀ احوال پریش           گرچه نگذاشتنم  یک دمکی با دل خود

من از آن روز گرفتارشدم  بر دامی           تاروپودش دست و پا بند به پهنای افق

روزوشب چشم به دامان افق میدوزم         اشک پالودۀ  خود  بیـنم و افـسانۀ خود

خبری نیست ازآن هالۀ چشـم بیمـار           تا کجا  رفت  دل و دیده  به دنبال افق

باز در گوشـۀ تنهایی خود می لولم            غرق گرداب سرشکیم من و دیدۀ خود

نوشته شده توسط آیدن در سه شنبه دوم بهمن 1386 ساعت موضوع | لينک ثابت